Γιατί έφτιαξα ένα χαλάκι για τον νεροχύτη

Follow my blog with Bloglovin

Ξεκίνησα αυτό το άρθρο γράφοντας στον τίτλο «Πως να φτιάξεις « και μετά από 1.5 δευτερόλεπτο ντράπηκα και το έσβησα. Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να φτιάξει κανείς ένα τόσο μικρό χαλάκι που δουλειά του είναι να μαζεύει τα νερά που πέφτουν την ώρα που πλένεις τα πιάτα και μπορείς να το αγοράσεις με λιγότερο από 3 ευρώ.

Αν έχετε διαβάσει προηγούμενα άρθρα μου όπως αυτό,  ξέρετε πλέον ότι  κάνω τέχνη για την τέχνη, ότι φτιάχνω, ουσιαστικά εξυπηρετεί στον να μου λύσει το πρόβλημα μέσα σε ένα μισάωρο γιατί τόσο μου κρατάει η εγρήγορση, μετά μπαίνει στο παράλληλο σύμπαν με τις Δουλειές Που Πρέπει Να Κάνω (ΔΟΥ.ΠΟΥ.Π.ΝΑ.Κ για συντομία), και αν μισώ κάτι σε αυτόν τον ψεύτη ντουνιά-τόση απονιά είναι οι υποχρεώσεις.

Ένα μεσημέρι σαν όλα τα άλλα λοιπόν, η χαρτοταινία με την οποία είχα κολλήσει αντί να ράψω, ένα μικρό κομμάτι κουρελούς που έκοψα με το ψαλίδι από μια μεγαλύτερη, κλάταρε. Έβγαλε 2 ηρωικά χρόνια στα οποία πατήθηκε, σκουπίστηκε, πλύθηκε (καλά υπερβάλω) και στόλισε τον νεροχύτη (ναι γενικά υπερβάλλω πολύ). Ήταν από αυτές τις εξυπνάδες που έκανα πριν πάρω ραπτομηχανή, τότε που μου φαίνονταν  σισύφειο έργο να ράψω οτιδήποτε στο χέρι. Οπότε σαν άνθρωπος με τετράγωνη λογική αποφάσισα να φτιάξω ένα χαλί, γιατί… γιατί όχι;

Το σχέδιο ήταν απλό. Είχα ένα μαύρο καραβόπανο και ένα χαλάκι γιόγκα. Το καραβόπανο δεν ήταν πολύ της προκοπής και γιόγκα στο σπίτι έχω κάνει 2 φορές, η πρώτη ήταν όταν αγόρασα το στρώμα, για να πείσω τον εαυτό μου ότι έκανα καλή επένδυση και άλλη μία αναγκαστικά, γιατί είχε σταματήσει να με πιάνει το έμπλαστρο και είχα την ευλυγισία ενός Ότομποτ.

200

Πήρα μια εφημερίδα και την ακούμπησα εκεί που θα έμπαινε το χαλί για να φτιάξω ένα πατρόν.

1

Αν ήταν όμως να φτιάξω ένα τετράγωνο, μαύρο, μίζερο πράγμα θα μπορούσα απλά να ακουμπήσω το πτυχίο μου κάτω και να συνεχίσω τη ζωή μου. Ήθελα κάτι φιλόδοξο. Ευτυχώς η φιλοδοξία μου πέρασε γρήγορα και ζωγράφισα ένα σύννεφο, γιατί είμαι και φύση αισιόδοξη.

Τα συμμετρικά πατρόν τα φτιάχνουμε διπλώνοντας το χαρτί τη μέση πριν τα κόψουμε ώστε εεε… να βγουν συμμετρικά, ξέρετε.. Όταν είδα ότι το σχήμα του σύννεφου με ενέπνεε για πλύσιμο πιάτων το σχεδίασα με μια κιμωλία πάνω στο (διπλωμένο) ύφασμα.

Όπως λέμε και εμείς οι σχεδιαστές μόδας, το πατρόν πρέπει να είναι τουλάχιστον 2 εκατοστά μεγαλύτερο στο πλάι και σε αυτή τη περίπτωση η ίσια πλευρά περίπου 3 γιατί θα έβαζα και ρέλι.

Το έραψα με ίσιο γαζί αφήνοντας την ίσια πλευρά ανοιχτή, το γύρισα ανάποδα και το σιδέρωσα στρώνοντας τις καμπύλες του με το χέρι από μέσα.

Μετά το ακούμπησα πάνω στο στρωματάκι (που είχα τσεκάρει από πριν ότι μου φτάνει) και το έκοψα, 3 εκ περίπου μικρότερο από κάτω. Δεν είχα ξαναπεράσει λοξό ρέλι ποτέ οπότε ήθελα να έχω περιθώριο για λάθος. Έκοψα το στρώμα και το πέρασα μέσα στην τεράστια συννεφο-τσέπη.

12

Το έκλεισα με ίσιο γαζί και με ποδαράκι για φερμουάρ.

Στη συνέχεια καταράστηκα την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισα να βάλω ρέλι για ΠΡΩΤΗ φορά σε ΧΑΛΙ που δεν ήταν καν μαλακό και δεν είχα 8 χέρια να το κρατάω ίσιο από όλες τις μεριές. Τελικά το έβαλα με τη μέθοδο σάντουιτς (δόκιμος όρος). Παρακαλώ να μάθετε από τα λάθη μου και να μου πείτε τι θα μπορούσα να είχα κάνει διαφορετικά. Το χαλί πάντως είναι έτοιμο.

15

16

17

18

Για να περιαυτολογήσω και λίγο (που ας μη γελιόμαστε είναι και ο ξεκάθαρος σκοπός αυτού του μπλογκ), μπορεί να μη σας κάνει κλικ το συγκεκριμένο, αλλά σε άλλο χρώμα είναι ότι πρέπει για παιδικό δωμάτιο γιατί δε θα έλεγα ότι γλιστράει ιδιαίτερα ή αν έχετε γεννηθεί τη δεκαετία του 80 όπως εγώ και ο φίλος μου ο Μήτσος, μπορείτε να δείτε το σήμα του ΠΑΣΟΚ ή αν δεν έχετε τίποτα από όλα αυτά, να επιλέξετε να το δείτε σαν να χύθηκε κάτι στο πάτωμα, όπως το βλέπει ο φίλος μου ο Πάνος που πλένει και τα πιάτα. Αυτά από μένα. Μέχρι την επόμενη φορά, ευτυχείτε!

giphy

skeputinblog

Advertisements

9 thoughts on “Γιατί έφτιαξα ένα χαλάκι για τον νεροχύτη

  1. Πρέπει οπωσδήποτε να δεις σοβαρά την πιθανότητα να ράψεις ένα δεύτερο χαλάκι, αλλά στις αποχρώσεις του τελευταίου κολάζ! Χωρίς πλάκα, έκανες πολύ καλή δουλειά, μπράβο σου, και φτιάξε ένα και για μένα άμα βαρεθείς ξανά.

    Μου αρέσει!

    • ευχαριστώ Μαρία! η αλήθεια είναι ότι ήταν βιαστική απόφαση και δεν περίμενα καν να πετύχει γι αυτό και οι φωτογραφίες είναι χάλια, είναι από το κινητό με τη λογική «ποτέ δε ξέρεις…» Ευτυχώς το στρωματάκι είναι 2 μέτρα περίπου, κάτι θα κάνω!

      Μου αρέσει!

Πως σου φάνηκε;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s